si nurse jay, part 3

For Part 1, click here

For Part 2, click here


FYI: this entry has been made october last year. supposedly ito na ung last part but something happened and then i realized, i have to make the fourth part pala..hehehe

-------------------------

sa pagbungad ng taong 2011 at siya namang hudyat ng paghihiwalay ng aming magsing-irog na si Nurse Jay..

buong puso kong tinanggap ang kanyang paglisan kasama ang aking mga panalangin na muli ko siyang makita at matikman ang kanyang natatanging alindog..hihi

hindi ko alam kung sadyang mabait talaga siya, o kaya naman ay mahal niya talaga ako, or sige na nga, maganda talaga ako sapagkat hindi siya nakalimot tumawag sa akin nung dumating siya doon..marahil ay nararamdaman niya ang aking pag aalala kaya siya'y tumawag..

"Engineer, andito na ako. Okay naman dito maayos naman kami..mga Pilipino din ang mga kasama ko sa bahay.."

sa pagkakataong iyon, ay nadama ko ang pakiramdam ng mga kababaihan na iniwan ng kani-kanilang mga asawa upang maghanap buhay sa ibang bansa..sapagkat isa na akong katulad nila..hihi

makalipas pa ang ilang buwan ay nagpasya na din akong umalis sa aking trabaho at paunlakan ang imbitasyon ni Ate Venus na magtrabaho na kami ni Shamcey  dito sa Singapore..

kay Nurse Jay ko din unang sinambit ang mga naging plano ko..mula sa araw ng pag alis, lugar na titirhan dito sa Singapore, at pati brand ng panty na isusuot ko pag nagkita kaming muli..ganyan ka-detalye akong mag kuwento sa kanya..

naalala ko pa, todo siya magsend ng message sa akin sa Facebook nun upang makibalita kung me interview na ako, kung may trabaho na ako, at kung okay ang kalagayan ko dito..

napakasarap pala na me kasama kang nagaalala sa mga nagiging balakid mo sa buhay..ngunit wala nang mas sasarap pa sana kung matitikman ko na siya..hihi

kahit nasa magkabilang panig kami ng mundo ay hindi pa rin kami nakakalimot na magkamustahan..hanggang minsan nasabi niya sa akin na uuwi daw siya ng Pilipinas (early 2012) upang magbakasyon..

plano ng kaniyang pamilya na sila ay magpunta ng Boracay sa kanyang bakasyon..masaya ako para sa kanya sapagkat alam ko namang sabik na sabik na siyang makasama ulit ang kanyang pamilya sa Bataan..

pero since ang scientific name ng aking pangalan ay malandicious makatinensis hindi ko napigilang tanungin kung me chance bang magkita kami if uuwi din ako pag umuwi siya ng Pilipinas..

"oo naman Engineer!" yan masiglang sagot niya..

kung alam ko lamang ang date ng kanyang bakasyon ay talagang magpapabook na ako nung araw na iyon pauwi ng Pilipinas hehehe..

ewan ko ba ngunit sadyang mabait ata ang tadhana sa akin, sapagkat mayroong magandang balitang sinabi sa akin si nurse jay..

pictures

sa sobrang saya ko eh tinawagan ko agad ang Sanofi-Aventis upang mag order ng one year unlimited supply ng Lactacyd..uugaliin ko nang gawin itong mouthwash in preparation for the upcoming event next year..chos!


hindi ko lubos maisip na dito pa kami magkikita ng aking iniirog..


ansaya ko nang matanggap ko ang mensahe niyang iyon..


sa sandaling iyon ay madami nang naglalaro sa aking isip..


ang puting kumot..


ang bote ng red wine sa side table..


ang mga nagkalat naming saplot sa paligid..


hay..


tamang tama, sa March din ang birthday siya, sisiguraduhin kong magbo-blow siya ng candle ng kanyang birthday cake, at didilaan nya ung icing ng cake ko..chos!

hahaha

itutuloy..



NOTE:

my apologies..

sorry if i haven't updated my blog since my last post..madami lang naganap sa buhay namin nina Venus at Shamcey..busy kasi sa mga sari-sarili naming areas of responsibility..

more stories to come..=)

si nurse jay, part 2

For Part 1, click  HERE

nasundan pa ng madaming beses na pagkikita ang nangyari sa pagitan namin ni Nurse Jay..

kung mayroon siyang bakanteng oras, ay nagkikita kami sa hapon pagkatapos ng trabaho ko at pagkatapos ng review niya..

kumakain ng dinner o kaya'y nag kakape sa Starbucks at nagkukuwentuhan ang aming palaging pinagsasaluhan sa tuwing kami ay nagkikita..

hinihintay ko na lamang ang pagkakataon na sa Sogo Hotel naman kami magkita..ngunit dahil dumadaloy pa din sa aking mga ugat ang dugong Maria Clara ay kinimkim ko na lamang ang pagnanais kong iyon..hihi

Nasa Greenwich Taft kami noon at patapos nang kumain, nang bigla siya naglabas ng isang kahon na nakabalot sa berde at puting pambalot..

"Engineer, eto para sa'yo.." sambit niya saken habang inaabot iyon.

"ha?ano to?bakit..?" tanong ko naman sa kanya.

"kasi di ba birthday mo last month eh hindi kita nabigyan ng regalo..kaya eto.." sagot niya.

"eeesshh..ikaw tuluguh!!i heyt shurprayshes eehh.."

hindi ko inaasahan ang biglaang paghaba ng aking kalbong buhok mga ate..siguradong mahihiya si Rapunzel sa haba ng hair ko nung gabing iyon..

halos isang buwan na kasi ang lumipas mula ng birthday ko kaya ikinagulat ko talaga ang regalo niya sa akin..

pagkauwi ko sa bahay ay dahan dahan kong binuksan ang regalo niya..iningatan ko pa ang pambalot na kanyang ginamit..at ito pala ang kanyang handog na binigay sa akin..

sorry guys, wala ako actual picture

habang nilalagyan ko ng yellow na hair rollers ang aking hair ay agad akong nagtext sa kanya at muling nagpasalamat sa binigay nyang regalo.

"para sa'yo talaga yan Engineer..binili ko yan kasi ganyan din yung pabango ko..para lagi mo akong maalala.."

hooonggtttoorroooooyyy!!!

pati ata ung ingrown ko eh kinilig matapos kong basahin ang message niya..hihihi

nagpatuloy pa ang aming constant communication ni Nurse Jay kahit natapos na ang kanyang review sessions ng IELTS at umuwi na ng Bataan upang bumalik sa trabaho..

there was even a moment na para na kaming mag jowa dahil sa palitan namin ng mga matatamis na messages..

ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana ate charo, unti unti ring nabawasan ang text messages namin sa isa't isa..marahil ay palaging hindi nagtatagpo ang aming schedule..

lagi siyang pag gabi sa duty niya sa hospital, kaya't sa araw siya ay tulog maghapon..

ngunit sa kabila nito ay hindi pa rin kami nawawalan ng communication..maya't maya ay nagpaparamdam pa rin thru text or thru facebook..

hanggang sa dumating na ang malungkot na balita sa akin..

tuloy na daw ang kanyang application sa Middle East..

nangilid ang luha sa aking kaliwang mata nung nalaman ko ang kanyang balita..

mas nalungkot ako kasi hindi pala waterproof ung mascarang nabili ko sa Sarah Lee..char!!

hindi ko na ito ikinagulat dahil simula't sapul pa lang nung kami'y magkakilala ay plano na talaga niyang mangibang bansa..

ngunit mayroon kurot sa puso mga teh..mashakit din pala..ouch!

masaya ako para sa kanya, dahil pangarap din kasi niyang mangibang bansa..at ako naman, bilang kanyang butihing kabiyak, ay sumusuporta lamang sa kanyang mga plano sa buhay..para san pa't at sa ikabubuti din ng aming pamilya ang kanyang gagawing sakripisyo..char!

ika-31 ng Disyembre ang kanyang pag alis ng bansa..dahil sa hindi pagtugma ng aming mga schedule ay hindi na namin nagawang magkita pa bago siya umalis..

nasa probinsya din kasi ako ng aming bayan sa Queenstown at kasama ang aking Royal Family kaya't wala ring chance na magkita kami sa Maynila bago siya lumisan..


itutuloy...

si nurse jay, part 1

ayon sa naarok ng aking mga beki brain cells, sa yahoo chatroom ko ata siya unang nakilala..dun ko siya unang nakausap..

kung hindi ako nagkakamali, november 2009 kami unang nag landian nagkachat..

isa siyang nurse na graduate ng isang kapita-pitagang paaralan sa Maynila at nag tra-trabaho sa probinsya nila sa Bataan..

magkasing edad lang kami ni Nurse Jay..sweet 16 ako nun, 17 naman siya..char!

sa kabila ng pagpapalitan namin ng cellphone numbers dati ay hindi ko siya nagawang i-text or tawagan matapos ang matagal naming pagkkwentuhan sa chat..

nag alinlangan kasi ako nung makita ko ung picture na sinend nya sa akin..

Nurse Jay

iyan ang mismong larawan na sinend niya sa aking nung nagkachat kami..

hindi ako agad naniwala sa kanya dahil gwapo, matangkad, maputi, at halos artistahin naman pala ang kausap ko..

sa katulad kong sing ganda lang ni Athena Imperial ay hindi agad naniwala..(tong ganda kong toh makakabingwit ng ganyang nilalang??weh??!chos!)

inisip ko na lang hindi sa kanya ang picture..baka ginamit lang nya upang linlangin ang kagandahan ko at nagpapanggap..

makalipas ang dalawang buwan, muli kong nakita ang number niya sa aking 5110 Nokia cellphone with my lavender housing..

sinubukan ko lang itext siya para malaman if meron pa yung number na iyon at hindi nga ako nagkamali..gamit pa rin niya iyon at nasa Maynila pala siya at nagrereview ng IELTS..

muli kaming nagkausap thru text simula ng araw na iyon..nanumbalik ulit ang saya at kilig na aking nadama nung una kaming magkausap sa chat..


oo na-wet ako..chos!

mabait kasi siya, at unlike sa iba, hindi siya yung tipong binabalot ng kalandian sa katawan..

gentleman..

bagay na bagay sa katulad ko..

kimi at mayumi..

puro at dalisay..

 

dahil naubusan ang Mercury Drug ng Katialis, ay inaya ko siyang makipag meet sa akin sa Mall of Asia..buti na lang at hindi siya tumanggi sa alok ko..(ang ganda ko kasi..hihihi)

since shy ako (promise!shy talaga ako noh!!)  at hindi ako sanay sa mga meet ups, eyeball, sex eyebal, etc. ay nagpasama ko sa aking kaopisina..

sa Mcdo ang aming napagusapang tagpuan..

at habang hinihintay siya ay umorder muna ako ng fries..

hanggang sa tumunog ang aking cellphone at nagtext na siya..

"4nd!t0uw n4 p0u 4k0uhz..4s4n k4?"

kinabahan ako bigla..

tumingin ako sa paligid upang hanapin siya at mula sa kalayuan ay nakita ko na siyang naglalakad..

shet..

hindi nga nagsisinungaling ang larawan..

siyang siya mga ateh..

5'9"..

matipuno..

maputi..

guwapo..

suot ang itim na Kenneth Cole na t-shirt, ay nakangiti siyang lumapit sa aming kinauupuan..

hindi kinaya ng Carefree Ultra Thin panty liner ko ang aking nakita..sumaglit muna ako sa sa Watsons at bumili ng Modess All Nights at dagling nagpalit ng shield..hihi

hindi ko pa sinasabi ay tila alam na ng kaibigan ko ang gagawin, at nagpaalam na upang bigyan kami ng privacy sa aming sex eyeball meet up.

inaya ko siyang kumain sa isang grilled burger fastfood (sorry hindi ko na matandaan ung place pero ung brand ng damit nya natandaan ko hehe siya kasi ung focus kong kainin hindi ung inorder naming pagkain hihi)..

nagkwentuhan kami na parang matagal na kaming magkakilala..tungkol sa trabaho, pamilya, at sa aming future bilang mag sing-irog..hihihi

Nurse Jay tawag ko sa kanya, Engineer Athena naman ang tawag nya sa akin..hihi

ang saya ko ng gabing iyon..panay ang hawi ko ng aking bangs habang nagtatawanan at nagkukulitan kaming dalawa..

ngunit hindi ko pwedeng talunin si Cinderella kaya't bago pa sumapit ang alas-dose ng gabi, umuwi na rin kami..

ng magkahiwalay..oo mga ate, wholesome ako that night..

di tulad ni Cinderella ay wala akong naiwan na glass slippers..ang naiwan ko ay ang plastic ng Watsons na laman ang bagong bili kong Modess All Night pad..

sumakay na ako ng karuwahe at umuwing nakapikit at puno ng ngiti ang mga labi..

iniimagine ko kasi kung makukuha ba niya yung Modess All Night at pupunta sa aming palasyo upang isukat ito sa akin..hihihi

itutuloy...